Granica skurczalności – metoda objętościowo-wagowa

W przyrodzie grunty spoiste w zależności od intensywności współdziałania gruntu z wodą występują w trzech typach konsystencji:

a. zwartej,

b. plastycznej,

c. płynnej.

W ramach poszczególnych konsystencji wyróżnia się następujące stany gruntów:

Konsystencja

Stan gruntu

symbol

Wilgotność naturalna gruntu w relacji do wilgotności odpowiadającej granicom konsystencji

Zwarta

Zwarty

zw

w <= ws

ws< w <= wp

Półzwarty

pzw

Plastyczna

Twardoplastyczny

tpl

wp< w <= wL

Plastyczny

Pl

Miękkoplastyczny

mpl

Płynna

Płynny

wL< w

gdzie:

w – wilgotność naturalna,

ws – wilgotność granicy skurczalności,

wp – wilgotność granicy plastyczności,

wL – wilgotność granicy płynności

Granica skurczalności gruntu jest to wilgotność (wyrażona w procentach), przy której grunt mimo jego dalszego suszenia nie zmniejsza swojej objętości i jednocześnie zmienia barwę na swojej powierzchni o odcień jaśniejszy.

Granica skurczalności jest wilgotnością gruntu na granicy stanu półzwartego i zwartego.

Wzór na oznaczenie wilgotności przy granicy skurczalności – metoda objętościowo-wagowa:

gdzie:

ws – granica skurczalności (wilgotność w procentach) [%],

ρw – gęstość wody w porach gruntu [g/cm3],

ρs – gęstość właściwa szkieletu gruntowego [g/cm3],

ρd – gęstość objętościowa szkieletu gruntowego [g/cm3], obliczana wg wzoru:

mt – masa szkieletu gruntowego [g],

V – objętość próbki gruntu po wysuszeniu [cm3].

Gęstość właściwą szkieletu gruntowego ρs odczytać można z dostępnych tabel, np.

lp

Nazwa gruntu

Gęstość właściwa szkieletu [g/cm3]

1

Piaski

2,65 – 2,67

2

Piaski pylaste

2,65 – 2,66

3

Piaski i pyły piaszczyste

2,66 – 2,67

4

Piaski gliniaste

2,66 – 2,68

5

Gliny

2,67 – 2,70

6

Gliny zwięzłe

2,69 – 2,72

7

Iły, iły pylaste

2,71 – 2,78

8

Piaski i iły próchniczne

2,30 – 2,64

9

Namuły organiczne

2,15 – 2,60

10

Torfy

1,40 – 1,70