Wytrzymałość na ściskanie mieszanek związanych spoiwami hydraulicznymi

Mieszanki cementowo-gruntowe są wykorzystywane do wzmacniania podłoża budowlanego.

Projektowanie składu mieszanki cementowo-gruntowej

Proces projektowania mieszanki cementowo-gruntowej składa się z:

a. doboru gruntu względem przydatności do celów wzmocnienia podłoża, w tym celu:

1. weryfikuje się uziarnienie,

2. oznacza się:

– granicę płynności,

– wskaźnik plastyczności,

– odczyn pH,

– zawartość części organicznych,

– zawartość siarczanów,

– wskaźnik piaskowy,

– wilgotność optymalną i maksymalną,

– gęstość objętościową szkieletu gruntowego.

b. oznaczenia wilgotności optymalnej i maksymalnej gęstości objętościowej szkieletu cementowo-gruntowego dla każdej mieszanki,

c. wykonania próbek,

d. oznaczenia wytrzymałości próbek na ściskanie,

e. ustalenia optymalnego składu mieszanki cementowo-gruntowej,

f. obliczenia wymaganej ilości cementu, wody i ewentualnych dodatków na 1 m³ mieszanki.

Oznaczenie wytrzymałości próbek na ściskanie

Wytrzymałość próbek na ściskanie przeprowadza się na prasie mechanicznej (maszyna wytrzymałościowa do prób statycznych do sił ściskających).

Stosowane wzory na obliczenie ilości składników na 1 m³ gruntu stabilizowanego cementu:

1. ilość cementu (C):

gdzie:

C- ilość cementu [kg],

ρ^cg_{os max} – maksymalna gęstość mieszanki cementowo-gruntowej [kg/m³],

X – procentowy dodatek cementu do gruntu ustalony na podstawie badań laboratoryjnych, wyrażony ułamkiem dziesiętnym.

2. ilość gruntu (G):

gdzie:

G – ilość gruntu [kg],

ρ^cg_{os max} – maksymalna gęstość mieszanki cementowo-gruntowej [kg/m³]

X – procentowy dodatek cementu do gruntu ustalony na podstawie badań laboratoryjnych, wyrażony ułamkiem dziesiętnym.

3. ilość wody (W):

gdzie:

W – ilość wody [litr],

ρ^cg_{os max} – maksymalna gęstość mieszanki cementowo-gruntowej [kg/m³],

w^cg_opt – wilgotność optymalna mieszanki cementowo-gruntowej, wyrażona ułamkiem dziesiętnym.